Jaśniejsza od gwiazd...

"Jaśniejsza od gwiazd" to kolejny po "Fortepianie" film kostiumowy Jane Campion. Kazała nam czekać na niego kilka lat. Film przybliża nam życie Johna Keatsa, jednego z największych romantycznych poetów XIX w.

Fanny Brawne (Abbie Cornish) 18-letnia bohaterka filmu, wraz z rodziną mieszka w wiejskiej posiadłości.

Czas płynie jej na szyciu wymyślnych strojów i ozdobnych kryz, bowiem interesuje się modą. Od czasu do czasu uczestniczy w balach, gdzie potencjalnie może znaleźć kandydata na męża.

Gdy na swojej drodze spotyka Johna Katsa (Ben Whishaw) młodego poetę, jej życie nabiera innych wartości. To niewinne spotkanie z czarującym i inteligentnym młodzieńcem, przeradza się w pierwszą prawdziwą miłość.

Wiele ich różni, jednak oboje są sobą zafascynowani. Pierwsza, silna, wrażliwa i niespełniona miłość staje się dla obojga czymś pięknym a jednocześnie prowadzi do rzeczy nieuchronnych.

Uczucia, są dla Keatsa poetycką inspiracją. Fanny z jego uczennicy staje się jego muzą.

Film prowadzony jest przez wspaniałe, sugestywne krajobrazy w sposób bardzo subtelny i wysmakowany. Każdy gest, detal jest przemyślany i dopracowany, wspaniale buduje nastrój.

To jeden z elementów charakterystycznych dla filmów Campion.

Nasycone barwy, kwitnące kwiaty, ogromne motyle... to właściwie strofy Keatsa, bardzo plastyczne obrazy, malowane słowem z prawdziwie romantycznym rozmachem.

Listy, które piszą do siebie młodzi, oddają niezwykły ładunek emocjonalny. A dobór słów podkreśla ich wymowę.

Aż żal, że w dzisiejszych czasach zanika sztuka epistolarna. Uważam jednak, że film wymaga od widza przygotowania. Trafia do serca, jednak nie nadaje się dla wszystkich.

Nie jest łatwy ani miły. To gatunek, który nie stanowi masowej rozrywki. Widz nastawiony na szybką akcję i nieskomplikowane dialogi będzie się męczył.

Film to romantyczna opowieść o idealnej miłości, poezja dla duszy w tym naszym szybkim świecie.

Gorąco polecam.


Anna Segeth, Czytelniczka Planeta Kobiet