Z kindersztubą za pan brat

O naszych małych i większych grzeszkach opowiada Maria Bujas – Łukaszewska, założycielka AKADEMII DOBRYCH MANIER.

Od pewnego czasu…
Obserwuję swoisty renesans w powrocie „dobrych manier”. Wiele grup zawodowych stara się zdobyć, poznać, uzupełnić tę wiedzę. Są to urzędnicy państwowi, hotelarze, biznesmeni, ale i duchowni! Najbardziej cieszy mnie fakt, iż udało mi się na terenie Krakowa zainteresować wiele szkół średnich tematyką „savoir vivre”. Wiele z nich wpisało te zajęcia w blok obowiązkowych warsztatów dla klas pierwszych gimnazjów i liceów.

Ludzie współcześni poszerzyli „dobre maniery” o takie nowości cywilizacyjne, jak: telefon komórkowy, internet, plecak, czy MP3, które używane są w tych naszych wspólnych, życiowych przestrzeniach. Często jednak zapominamy, jak prawidłowo korzystać z tych dobrodziejstw, które mogą być w pewnych okolicznościach utrapieniem…

Na co dzień…
Okazuje się, że przez lata „szarej komunistycznej rzeczywistości” ludzie zgubili podstawowe informacje, jak ta: kto komu pierwszy powinien podąć rękę na powitanie? Ale też, bezkrytycznie przechwytujemy obyczaje „cudzoziemskie”, jak ten: mówienia sobie na Ty. Rodzice nie uczą dzieci podstawowych zasad: nie śmieć, nie hałasuj, nie używaj wulgaryzmów w miejscach publicznych, bądź uprzejmy dla innych, a przede wszystkim Szanuj Starszych!. Jak do tego dodamy, że: wychodzący ma pierwszeństwo i chodzimy prawą strona ulicy, to prawie wszystko na tym etapie wtajemniczenia!

Nasze błędy w większości dotyczą …
Powitania: rękę podaje zawsze starszy- młodszemu, kobieta – mężczyźnie, podwładny- przełożonemu.

a. Rola gościa – gospodarza: zawsze gościa stawiamy po swojej prawej ręce, tak też sadzamy przy stole, witając – wychodzimy do drzwi, odbieramy z dworca, lotniska.

b. Kobieta w naszej kulturze, jest „przed mężczyzną” !

c. Resztę można by ująć w treści przysłowia: Jak cię widzą, tak cię piszą!

A w dobie internetu, pełnych księgarni, możemy dotrzeć do szczegółów każdej wiedzy. Wystarczy chcieć!


Zapominamy także o tym, aby…
a. Unikać rozmów telefonicznych w miejscach publicznych /tramwaj, autobus, przedział kolejowy, poczekalnia, ulica/ lub przynajmniej ściszyć głos, nie skazując innych na słuchanie prywatnych rozmów, słowem, im dyskretniej tym lepiej ! Wycisz lub wyłącz dzwonek telefonu, kiedy jesteś w towarzystwie innych osób. Mimo, ze dzwonisz do znajomych – przedstawiaj się. Jeśli ktoś do ciebie dzwoni, „nie załatwiaj swoich spraw” na jego koszt. Dzwoń w porach, które nie zakłócają rytmu innych. Po 5 dzwonkach wyłącz się, nie dręcz tego, który nie może lub nie chce z tobą rozmawiać…

b. Mail, to korespondencja pisana, na którą powinniśmy odpowiedzieć w przeciągu 2-3 dni. Dotyczy to maili prywatnych. Jeśli z jakichś powodów ten czas się wydłuża / wyjazd, brak dostępu do komputera, inne obowiązki/ informujemy o takich okolicznościach w mailu zwrotnym. W przypadku maili służbowych, w zależności od dynamiki prowadzonej korespondencji – odpowiadamy nie dłużej, niż 24 godziny. W tym przypadku należy koniecznie potwierdzać odbiór wszelkich załączników. Ponieważ internet stał się znakomitym instrumentem informacyjno – reklamowym, proszę pamiętać, że im mniejsza liczba odbiorców wpisanych w rubryce „do” – tym wiarygodniej brzmi nasz mail. Podpisując go, nie wystarczy wpisać tylko swojego imienia, bo może to być za mało do identyfikacji dla odbiorcy. Nie należy udostępniać własnej bazy adresowej, do przesyłania „rozmnożonych” w setki próśb o pomoc. A na koniec, poświęćmy też chwilkę na automatyczne sprawdzenie ortografii naszej korespondencji


Wysłuchała Kaja Cuda, Planeta Kobiet
fot. Tomasz Pluta
Więcej na: www.etykieta.org.pl